ACTUEEL

Twee kaderleden zwaaien af na jarenlang vakbondswerk

‘ALS JE DE BOND ÉÉN VINGER GEEFT, NEMEN ZE GRAAG DE HELE HAND’

Tekst Adrie Boxmeer Beeld Bert Janssen

Frans Kemps en Dirk Aaldering zwaaien af na zo’n 30 jaar als FNV-kaderlid. Ooit lid geworden van de bond omdat ‘dit er nu eenmaal bij hoorde’. Frans was onder meer lid van de cao-commissie Varkens KI en Dirk van de cao-commissie Hoveniers.

Frans wordt in augustus 66, Dirk is dat al en inmiddels met pensioen. Dat staat voor Frans begin volgend jaar op het programma, maar omdat hij de afgelopen jaren zoveel vrije uren opbouwde is hij al gestopt met werken.

NIET PIEPEN

Het vakbondslidmaatschap was voor Frans niet vanzelfsprekend. ‘Ik kwam niet uit een rood nest, maar wel uit Brabant. Dus mijn vader was lid van de KVP en later van het CDA. Toch ben ik lid van de bond geworden, uit solidariteit. Want wel profiteren van verbeteringen die de bond regelde in de cao, maar geen lid worden: dat kon niet. Dat vind ik nog steeds. Daarom moeten mensen die geen vakbondslid worden ook niet piepen over hun arbeidsvoorwaarden.’ Dirk kwam op een andere manier bij de bond. ‘Ik heb op de sociale academie gezeten. Maar toen ik daar in 1981 afstudeerde was er in het sociaal-maatschappelijk werk geen droog brood te verdienen. Of je moest voor de sociale dienst gaan werken. Daar had ik geen zin in. Via-via ben ik in de hovenierssector terechtgekomen. Heel iets anders, maar ik wilde geld verdienen. Op een bepaald moment moest ik ergens iets opruimen waar asbest in zat. Dat heb ik geweigerd, samen met diverse collega’s. Ik werd geschorst en zocht hulp bij de bond. Ook organiseerde ik een bijeenkomst in een café in Westervoort waar de FNV-bestuurder voorlichting kwam geven. De FNV heeft me daarna benaderd om actief te worden.’

Dirk Aaldering

Frans Kemps

GEEN MOORDKUIL

Uiteindelijk kwamen beiden in de cao-commissie terecht waar ze de FNV-bestuurder terzijde stonden bij de cao-onderhandelingen. Voor Frans kwam daar later bij FNV Bondgenoten het lidmaatschap van de bondsraad bij en na de fusie tot één FNV van het ledenparlement. Frans: ‘Hierdoor kon ik direct invloed uitoefenen op het beleid van de FNV. Ik was al die jaren best kritisch. Ik heb van mijn hart nooit een moordkuil gemaakt. Als me iets niet aanstond liet ik dat duidelijk merken.’ Dirk: ‘Door mijn werk voor de bond had ik nog wat mijn juridische kennis die ik op de sociale academie had opgedaan. Ook ben ik actief geworden in het internationale vakbondswerk. Via de internationale vakbond Effat heb ik in Brussel geprobeerd de positie van werknemers in de agrarische sector te verbeteren. Ook zat ik enkele jaren in de redactieraad van De Zaaier, de voorganger van het FNV Magazine. Want als je de bond één vinger geeft dan nemen ze graag de hele hand.’

VOGELWACHT

En dan nu een leven zonder werk en zonder de bond. Komen ze in een zwart gat terecht? Frans: ‘Welnee, zeg. Hobby’s? Die heb ik niet echt. Alhoewel ik het heerlijk vind om met een boek op de bank te zitten. En we hebben een kleinzoon. Dus een keer in de week is het opa- en omadag.’ Dirk: ‘Kleinkinderen heb ik ook. Het is leuk om met hen dingen te doen. Daarnaast ben ik betrokken bij Meer Bomen Nu. Dat is een landelijk initiatief waarbij uiteindelijk 1 miljoen zaailingen van bestaande bomen elders worden geplant, bijvoorbeeld als een voedselbos. Dat is goed voor het milieu, omdat bomen CO2 uit de lucht opnemen. Ook zet ik me in als vogelwacht voor weidevogels.’

Deel deze pagina